Naturalne dążenie do dyferencjacji teorii ,,wf” nasila się w okresie lat 30-tych

Aspekty specjalistyczne, występujące dotąd po prostu w formie rozdziałów teorii wf, stają się przedmiotem zainteresowania przedstawicieli klasycznych dyscyplin naukowych. Pierwszymi jaskółkami tej tendencji są prace psychologów: Stefana Szumana, Bohdana Zawadzkiego, Stefana Błachowskiego, socjologa Floriana Znanieckiego, higienisty Witolda Gądzikiewicza, klinicystów: Eleonory Reicher, Wiktora Degi i innych. Przyznać trzeba, że niemal wszystkie te elementy zawarte były w pracach E. Piaseckiego, który wskazał główne kierunki badań specjalistycznych i na każdym z nich pozostawił swój ślad. Do wybitnych osiągnięć naukowych międzywojennego okresu, które otworzyły perspektywy dalszych badań, należą: prace Stefana Szumana nad rozwojem motoryki dziecięcej. Szu- man położył też wyjątkowe zasługi w popularyzacji nauki Pawłowa, a także testów motorycznych Ozjereckiego i Gurewicza; badania poznańskiej szkoły ortopedycznej (Dega, Stobiecka, Szczygieł) w zakresie metod określania postawy ciała; praca Jana Mydlarskiego, wykonana na dużym materiale empirycznym, a dotycząca miernika sprawności fizycznej, zbudowanego w oparciu o trzy parametry: wiek, wzrost i ciężar ciała. W latach poprzedzających II wojnę światową dorobek polskiej nauki wzbogacają prace krakowskiego ośrodka antropologicznego (Eugenia Sto- łyhwo, Bronisław Jasicki) nad dynamiką somatycznego rozwoju młodzieży, fizjologa Włodzimierza Missiuro nad funkcjonalnymi kryteriami dozowania ćwiczeń ruchowych oraz nad patogenezą zmęczenia i rolą pracy mięśniowej w procesach restytucji. Drogą wskazaną przez Szumana poszedł w swych badaniach Józef Pieter, autor oryginalnych testów służących do pomiaru uzdolnień ruchowych, co stworzyło perspektywę dalszym metodom rokowania motorycznego. Pediatrom (Jan Bogdanowicz i inni) zawdzięcza wychowanie fizyczne cenne standardy podstawowych cech somatycznych (wzrostu i wagi) dzieci polskich, co stanowi niezbędny punkt odniesienia do badania wpływu ruchu na rozwój osobniczy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *